22 Ağustos 2016 Pazartesi

Makyaj Malzemesi

Hayatta makyaj malzemesi olmak varmış...
İnsan olmak zor. Gerçekten zor. Malum, her insan gibi görünen tam olarak insan da değil. Bunların arasında insan olarak kalmaya çalışmaksa gerçekten yorucu.
Bazen nasıl daha kolay olurdu diye düşünüyorum. Bugün de düşündüm. Sonra ne zaman bir şey düşünsem başıma geldiği gibi yine sen geldin aklıma:
Sabah kalkıp makyaj yapman geldi önce. Hiç sevmezdim sevdiğim yüzüne makyaj ile kamuflaj yapmanı. Odandaki tonla makyaj malzemesi geldi. "Ulan bunlar nereden aklıma geldi ki şimdi?" derken... Bingo!
İki düşünceyi birleştirdim: Ben makyaj malzemelerin olsam çok daha kolay olurdu yaşamak. Her sabah kalkıp kendine makyaj yaptığını zannederken aslında kendinle değil benimle ilgilenirdin. Ruj olur dudaklarında kalırdım mesela, allık olur yanaklarını öperdim.
En çok da göz kalemin olmayı isterdim. Düşünsene! Bütün gün gözünün önünde olduğumu ve gözlerine baktığımı! Göz kalemin olsam en kötü ihtimal ne olabilir ki diye düşünüyorum...
En kötü beraber ağlardık! O bile ayrı olmaktan iyi: Her damlayla yanağını okşar, ellerine düşerdim güzel yüzünden. Sonra silerdin beni... Ama inan üzülmezdim. Ertesi sabah görüşmek üzere vedalaşırdık çünkü. "Benimle ağladı ama biraz da yalnız kalmaya ihtiyacı var." derdim. Bak en kötüsü bile kötü değil sensizlikten.
Hem bazen sen kalemini silmeyi unutursun. O zaman uyurken izlerim seni. Deli yatarsın sen. Gülümserim. Peki ya üstün açılırsa gece? Göz kalemiyim, örtemem! Gerçi şimdilerde insan halimle de örtemiyorum ya...
İyi uykular yine uyuyamadım ben...

Yorganına bana sarılmadığın kadar sıkı sarıl. Terk etmene katlanabilirim, hasta olmana asla…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder