2 Ağustos 2016 Salı

O

Ne güzel bir şey tanıdık bir yüzün yıllar sonra yine yanınızda gülebilmesi ve daha da güzeli o yüzün sahibinin yıllar geçse de özünden hiç bir şey kaybetmediğini görebilmeniz…
Yıllar boyunca defalarca yanlış arkadaşları, yanlış sevgilileri ve yanlış dostları seçip düşüp kalkmaktan yara bere içinde kalan dizlerimizin yara bandı bu kişiler.
Geçmişte yaptığınız onca yanlışın içindeki nadir doğru, karanlık sokağın sonunda ışıldayan lamba gibi. Uzun süre görüşmemenize rağmen yanında sanki dün berabermiş gibi rahatlık hissi; kendinizi anlatıp, paylaşmayacağından emin olarak sırlarınızı açabilmek; tüm tanıdığınız insanların içinde kendi kendinize "en sevdiklerimden" diyebilmek onun için; onsuz yaşamayı öğrendiğiniz ama o varken daha mutlu olduğunuz bir insan...
Ne güzeldir güneşli ve tatlı bir rüzgâr esen günde, yeşilin içinde ve masmavi gölün kıyısında, o hayallerdeki ahşap kulübenin sallanan sandalyesinde oturmaya değişmeyeceğiniz insan… Ne güzeldir...

Çift kişilik sallanan sandalye niye yok?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder